In den beginne...
Mijn interesse voor astrologie begon toen ik als tiener een boekje las over mijn sterrenbeeld Tweelingen. Er moest wel een kern van waarheid in heel die astrologie zitten, omdat ik mezelf er zo duidelijk in herkende. Ik las over de Leeuw en de Steenbok, maar kon me – jong als ik was - niet voorstellen dat mensen zo waren. Ik was toch hetzelfde als iedereen? Het maakte mijn fascinatie voor astrologie alleen maar groter en sindsdien wil ik graag iemands sterrenbeeld weten. Dat de wereld van de astrologie niet zo eenduidig is als deze boekjes beschrijven, ondervind ik tegenwoordig wekelijks bij Chocmah, waar ik een astrologie-opleiding doe. De sfeer tijdens de lessen is goed, ondanks - of misschien dank zij – twee elkaar overschreeuwende Mercurius-typen. Astrologische vragen van mijn kant worden afgedaan als Mercurius-achtige zijpaadjes, maar vragen over de Kabbalah worden breed uitgemeten. Chocmah-docent Leo Hunting is een gedreven, eigenzinnige man die zich graag bezig houdt met astrologie, maar vooral ook een voorliefde heeft voor de Kabbalah. Het geeft me momenten van diepgaand inzicht, maar ook van hevige frustratie.
Hunting begint zijn cursus door ons te laten zwoegen op de handmatige berekening van de eigen horoscoop. Pas daarna gaan we aan de slag met de analyse van onze eigen horoscoop. Het werkt goed. We vinden het allemaal fascinerend om onze eigen gedragspatronen terug te zien in bepaalde planeetstanden en aspecten. Het is ook handig en slim om een astrologiecursus met een analyse van de eigen horoscoop te beginnen. Met betrekking tot je eigen horoscoop lijkt het astrologische werk namelijk relatief eenduidig. Je twijfelt wel of die planeet in dat ene teken en in dat ene huis wel die uitwerking heeft, maar zodra dat in de les wordt besproken, vind je het allemaal heel erg logisch. Herinneringen komen op, situaties worden naverteld en de uitwerking van die planeet bij jou begint zich zienderogen uit te kristalliseren. Ieder van ons heeft wel een moment van vervoering gehad over de treffende analyses die teruggevoerd werden op dat velletje papier met onze geboortehoroscoop erop. Je doet geen astrologiecursus als je er niet in gelooft, maar met een dergelijk eureka-moment kent je motivatie natuurlijk geen grenzen meer!
Maar wat gebeurt er eigenlijk op het moment dat mijn planeetstanden tijdens de les besproken worden? Leo stelt een vraag, waarop ik hardop begin te associëren. Leo stelt nog een paar vragen en uiteindelijk kan ik zelf haarfijn uitleggen hoe bepaalde planeetstanden bij mij uitwerken. Maar ben ik mij op dat moment bewust van het achterliggende proces van het stellen van de juiste vragen? Nee! Ik realiseer het me nu, nu ik de horoscoop van mijn beste vriendin moet gaan interpreteren. Met mijn eigen ervaring, beleving en associaties red ik het niet en dus loop ik vast. Ik blader terug in mijn aantekeningen op zoek naar de levende vertellingen van Leo over elk teken, elke planeet en elk huis, maar ik krijg er geen mooi verhaaltje bij verteld. Ik kies de veilige en vertrouwde weg van de receptenboeken, zoals ik die er al jaren op na sla, maar zo lukt het me niet om mijn eigen interpretatie te maken. En dat is een van de eerste dingen die Leo heeft gezegd: “Je kunt veel leren van astrologische naslagwerken, maar je zult het uiteindelijk zelf moeten doen om inzicht te krijgen in de materie.” En het zijn die astrologische inzichten die me uiteindelijk tot een goed astroloog moeten maken.
Ik weet dat ik - om het vak echt te leren - uit mijn schulp moet kruipen en naar buiten moet treden. Door een gesprek met mijn vriendin te hebben met haar geboortehoroscoop als basis. Dan moet ik zoals Leo terloops wat algemene vragen stellen en dan als vanzelfsprekend toespitsen op enkele opvallende deelaspecten in haar horoscoop. Zo moet ik beetje bij beetje zien te achterhalen, hoe aspecten bij haar uitwerken. Ik weet dat als ik in die receptenboeken blijf hangen, ik maar beter meteen met die opleiding kan stoppen, maar ik wil me verzetten. Diep van binnen voel ik weerstand. Bang om verkeerde analyses te maken? Of om al te belerend over te komen? Het schiet allemaal door mijn hoofd. Maar meer nog dan dit besef ik hoe belangrijk dit moment is. Door het gesprek met haar aan te gaan, zal ik mijn eerste stappen in het echte werk van de astroloog zetten. De astroloog die vooral heel goed luistert naar wat de ander zegt en precies op het juiste moment de juiste vraag stelt. En misschien vind ik dat nog wel het meest spannend.
Verschenen in: AstroFocus maart 2004